Saklansan da bulurum seni güzellik!

Yaklaşık okuma süresi: 3 dakika   Zeytin Ağacı isimli Netflix dizisinin ilk 3 bölümünü izlediğim gece epey bi uyuyamadım, 3’ü geçiyordu.. Uzun zaman olmuştu böyle uykuya dalma sorunu yaşamayalı. Dizinin yayınlanan tüm bölümlerini bitirdim ve sonradan anladım neden uyuyamadığımı; kafamda şimşekler çaktırmış meğer de o anlarda haberim yokmuş. Şimşek diyorum çünkü resmen love&hate duygularını aynı anda hissettirdi bana! Love, yani aşk diyorum, çünkü dizi, izlerken çok keyifli,  hikaye çok güzel içine alıyor sizi. Oyuncular ve oyunculuklar çok başarılı. Zaten ben gerçek bir Fırat Tanış ve Rıza Kocaoğlu hayranıyım. [i] Seda Bakan, Boncuk Yılmaz, Tuba Büyüküstün, Füsun Yılmaz.. hepsini çok severim. Bu açıdan sorun yok, güzellik var. Her bir karakterin hikayesi kendi başına ilgi çekici, geçmişe dönüş sekansları başarılı çekilmiş derken bir yandan çok sevdim diziyi. Akıp gidiyor, içine çekiyor insanı. AMA!   Hayatlarında belli döngüleri çok ciddi yıkımlara dönüşecek kadar s...

 “Ergenin yaşam görevi, ailesinden ayrışmak ve yetişkin hayata atılmaktır. İlk aşk bu atılıma zemin hazırlar, aileden yetişkinliğe geçişi sağlayan bir cesaret köprüsü olur.” Böyle diyor psikoterapist Şule Öncü, Yatıyorum Bir Şey Diyor Musun? isimli kitabında. Fakat bizde ilk aşkı bırakın, komple aşka izin verilmediği için, ergen yürekte yeşermeye kalkan filizler ya aile, ya mahalle, ya da okul, kısacası “toplum” tarafından topuklar  altında çiğneniyor. Ve bu yüzden olsa gerek, hiçbir zaman aileden yetişkinliğe geçemiyor gençlerimiz. Din, namus, itibar gibi bahanelerle ancak ergenliğin coşkulu kalbinde kendiliğinden var olabilecek aşka dair güzelim duygular kızgın demirlerle dağlanıyor. Kendiliğinden diyorum, çünkü çoğu zaman aileden de öğrenemiyorlar bu zavallı çocuklar gerçek sevginin ne olduğunu. Zira gerçek sevgiyi, aşkın zerresini bilen, bundan neden bu kadar korksun, engel olsun ki? Ne çok çabaladım ben de zamanında ilk aşkımı yaşayabilmek, ona sahip çıkabilmek içi...

  Hasan Ali Toptaş Geçtiğimiz günlerde son yılların en çok okunan ve tavsiye edilen, saygın (!) yazarlarından biri olan Hasan Ali Toptaş’ın aslında bir tacizci olduğunu öğrendik Twitter sayesinde.    Konuyla ilgili söyleyeceklerime geçmeden önce bilmeyenler için meselenin ne olduğunu kısaca özetleyeyim. Bir Twitter kullanıcısı geçtiğimiz günlerde Hasan Ali Toptaş ile ilgili şöyle bir Twit paylaştı:    “ Ben ve pek çok arkadaşımın kendisi ile nahoş anıları var üniversite yıllarına ait. Şu anki bilinç ve cesarete sahip olsam kesinlikle ifşa ederdim.   Klasik orta yaş üstü cis erkek edebiyatçı. Gerçekten büyük bir hayal kırıklığıdır kendisi.”    Bunun üzerine birbirinden farklı pek çok kadın HAT ile ilgili benzer paylaşımlarda bulundular.  HAT, olayın ardından paylaştığı bir kamuoyu özür metniyle olayı yalanlamadı; daha doğrusu yalanlayamadı diyelim.   Dahası, bu twit bir ifşa zincirinin fitilini ateşledi; sanat ve edebiyat camiasına ait pe...

Bugün Türkiye’de ve çoğu ülkede şehrin sokaklarında yaşamaya mahkum, hepimizin iyi kötü bir şekilde aşinası olduğumuz hayvanlar var. Avrupa ve Amerika kıtalarındaki pek çok ülkede ise sokakta hayvan görmek hele ki kedi veya köpek, pek mümkün değil. Önceleri, tüm kedi ve köpeklerin birer yuvası olmasından, yoksa da gelişmiş ülke kanunlarıyla bir şekilde yuvalandırıldıklarından veya korunaklı barınaklarda yer verildiğinden böyle olduğunu sanıyordum. Elbette bunlar da doğru, çok sayıda sivil toplum örgütü, özel barınaklar ve hayvan severler var ve terk edilen, sahipsiz çocuklara sahip çıkıyorlar. Fakat bir de madalyonun diğer yüzü var; kaderine terk edilen bu çocukların bir kısmı da kapatıldıkları barınaklarda, diğer bir deyişle toplama kamplarında, çaresizce öldürülecekleri günü bekliyorlar. Bizzat İtalya’da kendi yaşadığımız bölgede,   bunu yapan en az birkaç yer biliyoruz: sahiplenilmek için onlara belli bir süre tanınıyor, süreleri dolduğundaysa steril (!) koşullarda öldürülüp yo...

Dünya Emekçi Kadınlar Günü 8 Mart’ta kutlanan Dünya Kadınlar Günü, esasında Dünya Emekçi Kadınlar Günü’dür, birçoğumuzun malumu. 1909 yılında Amerikan Sosyalist Parti tarafından o dönemde yalnızca Birleşik Devletler adına ilan edilen Dünya Kadınlar Günü, daha sonra Socialist International ve Birleşmiş Milletler gibi uluslararası platformlarca ve başta Avrupa ülkeleri olmak üzere diğer ülkelerce de tanınmaya ve ilan edilmeye başlandıkça tüm dünyada bilinir ve çeşitli yorumlarla kutlanır oldu. Bu yayılmaya katkı sağlayan ve bugünün emekçi kadınlarla ilişkilenmesini sağlayan en önemli olay ise, bugünün ilanından yalnızca iki yıl sonra, 1911’de New York’ta bir tekstil fabrikasında çıkan yangın oldu. Triangle Shirtwaist Factory yangını , insanlık dışı şartlarda çalışan onlarca genç kadının canını aldı ve bunun tek sorumlusu fabrika çıkarlarından başka şey düşünmeyen, insanlıktan nasibini almamış fabrika sahipleriydi. Bu olay, işçi ve kadın haklarında bir dönüm noktası oldu.   ...