Saklansan da bulurum seni güzellik!

Ruanda, Afrika'nın denize kıyısı olmayan küçük bir ülkesi. Ben bu ülkeyi 1994 yılında yaşadığı korkunç soykırım üzerine üniversitede hazırladığım bir ödevle tanıdım, ancak bu yazının konusu olmayacak bu soykırımın hikayesi. Pek çok benzerlerinde olduğu gibi zamanında görmezden gelinmiş, müdahale edilebilecekken edilmemiş, ancak iş işten geçtikten sonra bir şeyler yapılmaya çalışılmış, konuşulmaya, anlatılmaya ve ''soykırım'' diye adlandırılmaya başlanmış olan bu korkunç olayla ilgili ufak bir araştırmayla az çok bilgi sahibi olabilirsiniz. Bir de Otel Ruanda isimli bir film yapılmış hakkında, izlemesem de başarılı olduğunu duydum, buraya bırakıyorum. Ben size Ruanda'nın soykırımdan sonra yeniden doğuşu esnasında yaşadığı değişikliklerden birinden bahsedeceğim. Birkaç yıl önce Ruanda meclisinin yarısından fazlasını kadınların oluşturduğunu ve bunun dünyada bir başka emsali olmadığını okumuştum. Türkiye dahil olmak üzere pek çok ülkede kadınların karar mekaniz...

İnsan denen yer yer mükemmel, yer yer aciz, son tahlilde oksimoron varlığın en büyük gerzekliklerinden biri de çoğunlukla açgözlülüğü ve hırsı yüzünden kendi içinde muntazaman ve görece huzurla yaşayan yerlere dalıp tüm her şeyi alt üst ederek hırslarını tatmin etmek, sonra da dengelerini bozduğu o yerlerden doğan problemlerin çözümü için düşünüp düşünüp hoop en başa, bozmadan önceki dengeye dönebilmek adına verdiği trajikomik mücadele.. Kaç binlerce yıllık insanlık tarihi, yine aynı basiretsizlik, yine aynı gerzeklik.  Neyse efenim, Nar Tadında Alıntılar'ı, İlber Ortaylı ile başlatıyorum. Bence pek lezzetliydi, bir de siz bakın bakalım: Kafa Dergisi Aralık 2015 sayısı İlber Hoca Kafası ''cumhuriyetle mi krallıkla mı yönetilmek istersiniz?!'' yazısından: ' ' [...] Ortadoğu diktatörlüklerini anlamak açısından Mısır son derece önemli bir örnektir. Çünkü bütün Arap liderleri Mısır'ın tezgahından geçmişlerdir. Ne kadar Mısır devletleriyle, bürokrasisiy...

Öyle alıştık ki kötülüğe ve türevlerine, yabancılaştık artık. Tepki gösterme eşiğimiz yükseldi, en korkunç hikayelerde bile sessiz kalmaya başladık.  Öyle çok derdi var ki herkesin artık, bir kör dövüşünde gibiyiz her gün. Çok da farkında olmadan, bilmeden tüketiyoruz işte her şeyi. Bir başkasının derdine derman olmayı bırak, zarar görmediğimizde şanslı hissediyor, o kişiyi en iyi dostumuz ilan ediyoruz.  Dondurmakutusu'nun amacı tüm bu kötülükler arasında yeşeren güzelliklere odaklanmak, olumlu bir dille saklanan güzellikleri bulup çıkarmak elinden, dilinden geldiğince. Her yanımız kötü haberlerle dolmuş durumda, magazinsel detayları ve boş muhabbetleri de saymazsak, okumaktan, dinlemekten, seyretmekten keyif aldığımız, huzur bulduğumuz, heyecanla şaşırıp zihnimizin olumluya açıldığını hissettiğimiz çok az uyaran var etrafımızda, malesef. Dondurmakutusu da onlardan biri olmak umudunda, naçizane. Bu yüzden mümkün olduğunca daha az bahsetmeye çalışıyorum olumsuzluklardan, a...

''Hayatının en önemli günü için kendi ellerinle ve aşkla bir şeyler yapmak çok özel.'' diyor Amerikalı Abbey Ramirez-Bodley. İstediği gelinlik modellerine bütçesi çıkışmayınca kendi gelinliğini kendi yapmış ve düğün fotoğraflarında çok da mutlu görünüyor. Gelinliğini pahalı bir markadan alamıyor olduğu için huysuzlanmamış, daralmamış ve daraltmamış. İlişkisini ve sevdiği adamı çıkmazlara sürüklememiş. Belli ki gelinlik konseptinin bir detay oluduğunun, düğün dediğimiz organizasyonunsa birbirini seven iki insanın tek yürek olmaya adım atarken geçecekleri bir süreç olduğunun farkında ve bu süreci elindeki imkanlarla nasıl gönlüne göre geçirebileceğinin peşinde. Ya da öyle olmasa bile, ki öyle olduğuna dair pek çok veri elimizde, ben öyle yorumlamaktan mutluyum çünkü tek bir gün birkaç saatliğine giyilecek olan gelinliğe korkunç paralar verilmesini aptalca buluyorum. Birkaç saatliğine ve çoğunlukla binbir eziyetle üzerinizde taşıyacağınız o tül yumağına ayrılan onca para...

Efendim, sosyal medya ile hayatımızda popülerleşen kavramlardan biri oldu ''aforizmalar''. Önü arkası olmayan, bir bütün halindeyken pek şahane olan metinlerden arzuya göre cımbızlanıp şartlara göre servis edilen zavallı güdük kelimeler ve cümleler topluluğu çoğu zaman karşımıza çıkan. Üstelik de kaynak gösterilmeden, kimin söylediği, yazdığı belli olmayan, çoğu zaman bambaşka isimlere atfedilen, yanıltıcı paylaşımlar.. Bir elinde tableti bir elinde kısır tabağı annelerimiz, teyzelerimiz hatta babaanne ve anneannelerimiz, aklı havalarda atarlı laflar sokuşturma derdinde ergenlerimiz, iş hayatının yoğunluğundan bıkmış nefes arayan hanımefendilerimiz, beyefendilerimiz, bir elinde kitabı bir elinde telefonu gecenin bir yarısı bir türlü uyku tutmayan Merve'miz ve daha nicelerimiz.. Hangimiz yapmadık ki? Kah Mevlana, kah Nejat İşler diye diye o sözleri hangimiz hayatımızın bir döneminde paylaşmadık ki? İtiraf edelim, yaptık ve yapmaya devam ediyoruz. Ben de yapıyorum. Fa...